Aanmelden
Keurmerk aanvragen
Contact
Contact opnemen

De (strategische) kunst van het nietsdoen

Hoezee! Wij zijn verhuisd! Sinds afgelopen maandag zit WebwinkelKeur op een nieuwe locatie. De nieuwe locatie biedt onder andere: meer rust voor de medewerkers,  ruimte voor uitbreiding en daarnaast grenst het aan een prachtig park. In essentie is de nieuwe rust een strategische aanwinst voor het bedrijf, want zo zegt ook het Taoisme; Wu-Wei. Ofterwijl de kunst van het nietsdoen (strategische non-actie).

Doe vaker niets

Menig webwinkelier weet dat het succesvol opereren van een webwinkel hard werken is. Je moet namelijk van A tot Z het proces in de gaten houden. Dat kan niet lang efficiënt gaan als je daarbij jezelf vergeet. Het is essentieel om tijd te maken voor het niets doen: Wu-Wei. Niets doen kan één van de meest strategische middelen zijn die je als ondernemer om handen hebt; je gaat niet meer in tegen de zaken waar je toch geen grip op hebt en je bespaart daarmee jezelf tijd, energie, moeite en kopzorgen. Daarmee zit er een verschil tussen het niets doen volgens het principe van Wu-Wei en het daadwerkelijk niets doen, namelijk dat wanneer je het principe van Wu-Wei volgt je de concrete keuze maakt om niets te doen, niet te handelen en geen actie op iets te geven.

Door het principe van Wu-Wei toe te passen word je, ook volgens wetenschappelijk onderzoek, creatiever in je handelen. Waardoor je als ondernemer sneller tot betere ideeën komt. Het lijkt een vreemd gegeven, vooral in de Westerse wereld waarin we leven, want het vraagt ons om afstand te nemen van het ‘druk druk druk doen’. Maar als we zo ‘druk druk druk doen’ dan is het misschien wel belangrijk om eens goed te onderzoeken waar we ons allemaal mee bezighouden. Door een moment van rust in te plannen kunnen we de onnodige drukte onderscheiden van de zinvolle drukte, om zo de activiteiten te reduceren tot diegenen die daadwerkelijk betekenisvol zijn voor onszelf en voor het doen zegevieren van het bedrijf. Uiteindelijk zal dit per saldo meer moeten opleveren dan ‘alles maar te willen doen’.

60-uur per week werken en altijd maar moe zijn

Ik heb zelf vorig jaar gemerkt hoe eenvoudig het is om jezelf voorbij te lopen. Naast mijn full-time baan bij Stichting WebwinkelKeur was ik ook bezig met het afronden van mijn master thesis aan de Universiteit van Twente. Om vervolgens maar te klagen over ‘hoe moe ik wel niet was’. Uiteindelijk is het me vorig jaar gelukt; zo ben ik afgelopen december afgestudeerd, maar wel merkte ik wel dat het me best wat had gekost. Voor menig ondernemer is dit ‘druk druk druk’ doen echter een vast gegeven en dat jaar in en jaar uit. Kan dit niet anders?

Het antwoord is dat dit niet alleen anders kan, maar dat het ook daadwerkelijk anders zou moeten gaan. Als we bepaalde projecten willen realiseren die voor ons belangrijk zijn en de situatie forceren dan bereiken we vaak het tegenovergestelde. Hoeveel ondernemers komen bijvoorbeeld wel niet in een burn-out terecht? Je blijkt jezelf achteraf ver voorbij te zijn gelopen en het herstellen ervan kost veel tijd, moeite en energie. Het remedie? Rust zoeken, op het juiste moment willen handelen of zoals de Duitsers het noemen een ‘fingerspitzen gefuhl’ ontwikkelen. Actief in het nu leven zodat er tijd en focus bestaat om het nu te waarnemen. Anders blijf je eeuwig maar dat gehaaste gevoel voelen, wat uiteindelijk niets behalve onrust oplevert. Een mooi voorbeeld hiervan is een krokodil die in het water licht te dobberen, stil en alert, tot op het moment dat een prooi over het water passeert. Hap!

“Once she stopped rushing through life, she was amazed how much more life she had time for.”

Het zijn de valkuilen van ondernemersschap

Ik denk dat ik niet de enige ben die de valkuilen kent van het teveel, te lang en te snel willen doen. Toen mijn master eenmaal binnen was voelde het full-time werken voor mij als een vakantie. Er was een ontzettende last van mijn schouders gevallen. En tegelijkertijd kreeg ik door hoe belangrijk het is om vooral in het nu aanwezig te zijn – en- het nooit meer zo gek te maken als toentertijd. Hoewel het een ontzettende open deur is, kun je het makkelijk vergeten in het ritme van alledag.

Wat betekent het voor je onderneming als je de principe van Wu-Wei meer wilt toepassen in het dagelijkse ritme?

  • Pauzeren en ontspannen; neem een rustpauze of doe wat fysieke oefeningen zoals (hard)lopen in een park.
  • Geef jezelf toestemming om ieder uur, of anderhalf uur, eens een moment te stoppen. Ben je in een hogere versnelling gesprongen? Wat heb je nodig om meer te ontspannen?
  • Onderzoek je gedachten: welke gedachten of overtuigingen hebben je aangezet om zo je best te doen? Kun je deze loslaten en wat is daarvoor nodig?
  • Stop en keer naar binnen: neem de ruimte en tijd om regelmatig aandachtig bezig te zijn en dit volledig ontspannen te doen.
  • Onderzoek of alles realistisch is: past alles wat je bedacht hebt dat je als organisatie wilt doen wel bij wat realistisch is? Zo nee, wat kun je schrappen? Waar kies jij bewust voor om niet te doen of geen actie aan te geven?

Er zit een kunst achter het daadwerkelijk niets doen. Het is niet iets wat je één keer doet en dan kent en weet, maar het vraagt om een actieve houding waar je weloverwogen keuzes maakt over datgene wat je niet doet.

Conclusie

Mijn ‘eiland’ bij Stichting WebwinkelKeur is de marketing. Marketing op zichzelf is zo groot en breed dat je er veertig man op zou kunnen zetten en nog steeds niet alle activiteiten en taken zou kunnen volbrengen. Het vraagt om een weloverwogen keuze over wat je niet gaat doen, zodat je daadwerkelijk toe komt aan datgene wat je wel doet. Mij heeft dat rust en focus gebracht. Daarbij denk ik dat deze stappen voor menig ondernemer van belang zijn. Juist het ‘nee’ zeggen tegen bepaalde zaken zorgt ervoor dat je ‘ja’ kunt zeggen tegen andere zaken. Probeer jezelf als ondernemer dan ook niet voorbij te lopen. Die 60-urige werkweken waar verscheidene ondernemer over praat ontstaan juist vaak door het niet maken van keuzes. Laat jezelf dan ook vooral niet gek maken en maak de kunst van Wu-Wei je eigen.